×

Zie ook:
Disclaimer
Homepage
Reageren?
Verwijzingen
Wat is nieuw?

COLUMNS ETC. :
  19: De spaarkaart
  18: Soms vraag ik mij af
  17: Weer (proza)
  16: 24
  15: Energie
  14: Protocol, algoritme
     en grapefruitsap
  13: Ordenen en chaos
  12: Muziek
  11: Nazaten
  10: De roeimachine (3)
  9e: De Tijd (proza)
  8e: Het Licht (proza)
  7e: Schapengedrag
  6e: Programmeren
  5e: Ons denken
  4e: De roeimachine (2)
  3e: De roeimachine (1)
  2e: freedom.nl
  1e: Lancering website

columns.html   software.html   creaties.html   over_mij.html


De spaarkaart


Ik heb een digitale wellness spaarkaart. Van het spaartegoed dat op de kaart staat kan ik dan, mits ik lang genoeg gespaard heb, een dagje gratis naar de sauna. Wel gratis hè!

Elke keer als ik naar de sauna ga spaar ik voor elke twee Euro die ik besteed maar liefst één punt. En dat gaat om de totale besteding hè, dus inclusief de entreeprijs en de versnaperingen die ik neem!!
Wanneer ik dan zo'n driehonderd punten gespaard heb is mijn gratis dagje sauna verdiend.

Het was zover, ik had ruim genoeg aan punten gespaard dus ging ik gratis naar de sauna. Wat is lekkerder een dagje sauna en dan ook nog een keer gratis toegang!
Drie keer vijftien minuten ging ik de hete Finse sauna (95ºC) in, een keertje in de Meknes-sauna (85ºC), welke geïnspireerd door de oosterse badcultuur is ingericht, en tenslotte het Turks stoombad.
Tussen de saunabaden m'n vochtgehalte op pijl houden, wat eten en dan, na een heerlijk saunabad, jaja, en natuurlijk, 'last but not least': het koude dompelbad! Heerlijk!!!

Na een heerlijk dagje gratis sauna, totaal ontspannen en voldaan, besloot ik weer naar huis te gaan. Ik stond bij de kassa en wilde dat dagje sauna dan eindelijk verzilveren. Het was bij elkaar $67,50 en daar zou dan de toegangsprijs van €30,- afgaan.
Ik zei ".. en ik zou graag mijn spaartegoed verzilveren". Stond ik me daar toch geheel voor schut bij die ontzettend aardige mevrouw van de sauna! Wat bleek, mijn spaarkaart was precies één week verlopen!!!
Weg spaartegoed en dus mijn gratis dagje, waar ik me de gehele dag, wat, de gehele voorgaande periode op verheugd had. Weg, weg, weg..!!
Het gevoel van schaamte veranderde in sterke verontwaardiging. Dat gratis dagje sauna was fijntjes, stiekem, 'door m'n neus geboord'!

Maar, zo zei de mevrouw van de sauna, als ik de Wellness groep zou op bellen, die de spaarkaarten uitgeven, zou ik m'n tegoed aan punten weer terugkrijgen. En wat ik die dag besteed had zal ik, als ik een volgende keer kwam, ook weer op mijn kaart bijgeschreven krijgen. Dat is nog eens service. Mijn gevoel van verontwaardiging veranderde in blijdschap.

Dus dat deed ik en daardoor had ik weer m'n gratis dagje sauna aan punten op mijn spaarkaart staan! Want er is niks lekkerder dan een heerlijk dagje sauna, echt, ik kan het eenieder aanraden! Vooral als die gratis is...


Hendrik

-----//-----





Soms vraag ik mij af


Soms vraag ik mij af bij dingen die ik doe: Is het verslaving, is het een hobby, is het gewoonte, is het vluchtgedrag, is het noodzaak (waarvan dan?) of is het alles te gelijk.
Ik denk eigenlijk eerlijk gezegd dat het een mengelmoes van dat alles is.
En waarom wil ik dat weten eigenlijk?

Ik ben veel bezig met de computer, problemen oplossen, programmeren artikelen lezen enz. En als ik nu een probleem met mijn computer aan het oplossen ben en alles erbij haal, zoals wat gezegd wordt op forums, technische artikelen, mijn eigen kennis enz., dan zit ik er zo gezegd 'helemaal in'. Dan 'ben ik mijn computer', 'ik omhels het probleem' en er is op dat moment niks om me heen, de tijd vliegt voorbij…
Ik vind dat heerlijk, maar soms denk ik dat ik het doe uit een soort verslaving naar dat 'er effe uit zijn', uit het echte leven, uit de realiteit van het leven.

Je kan er ook zo een complottheorie van maken: mensen vinden het prima dat er ander mensen zijn die constant 'in hun computer zitten' zodat zij hun verstandelijke vermogens niet inzetten om zich met hun zaken te bemoeien. Lekker rustig...
Ver gezocht, dat kan, maar toch ...

Moet ik gewoon doen wat ik leuk vind, rekening houdend met de realiteit, de mensen om me heen bijvoorbeeld? Of anderzijds, moet ik zonder meer doen wat ik leuk vind en geen enkele rekening houden met de mensen om me heen.

Dat is voor mij in ieder geval telkenmale de vraag. Ik denk dat ik optie één kies omdat ik mij daar het meest prettig bij voel. Maar misschien is dat "erbij prettig voelen" wel verraderlijk...
Misschien als ik voor optie twee ga, als ik dan ‘lekker’ uit mijn comfortzone kom, tegen mijn omgeving aan ga 'schuren', ik meer nieuwe ervaringen opdoe?


Hendrik

-----//-----


naar boven




Weer  



weer mooi weer

mooi weer geweest

onweer dan

weerslag

slagregen

weer regen

regenachtig

waarachtig

dan

weer

mooi

weer





Hendrik

-----//-----


naar boven


24



Ik zit gedurende de dag verwachtingsvol te wachten op de avond. Dan ga ik wederom een of twee afleveringen van het tweede seizoen van de serie '24" op Netflix kijken. Goh, wat is die serie spannend!

Van elk uur van de dag worden de belevenissen van een anti-terroristen eenheid zogenaamd ‘realtime’ weergegeven en in een aflevering van 44 minuten samengevat waardoor het toch niet zo 'realtime' is als gesuggereerd wordt... Maar goed, dat zal de pret, of beter de spanning, bepaald niet drukken!
Ik zat indertijd bij de serie "Blind Spot" gekluisterd aan de buis. Maar bij deze serie, "24", zit ik bijna letterlijk 'vastgeketend'.

De rol van de hoofdpersoon "Jack" wordt perfect gespeeld door Kiefer Sutherland, die ik overigens erg op z'n vader Donald vind lijken.

Zo werd ik jaren geleden op een gegeven moment op een metrostation in New York aangesproken door een wildvreemde dame die "out of the Blue" zei: "You now, you really do have Donald Sutherland’s eyes”. Zo, dacht ik, dat weet ik ook weer. Ik lijk zomaar op mijn favoriete acteur.
Mijn ego werd gestreeld...

Terug naar "24", ik vind het dus van minuut tot minuut ongekend spannend. En ik vind het ook zonder meer knap, een gave, om zo'n script te schrijven.
En dan te bedenken dat ik vroeger helemaal geen series keek. Ik vond het maar drie keer niks.

Nou, ik moet mijn mening op dat punt bijstellen en ik heb na dit seizoen nog maar liefst zeven seizoenen in het vooruitzicht... Wow!!!


Hendrik

-----//-----


naar boven


Energie


Alles is een vorm van energie. Hoe klein, zoals een atoom of elektron, of groot, zoals de aarde, het ook is. Daar ben ik van overtuigd.
De aarde is uit de oerknal ontstaan wat ook een vorm van energie was. Energie nam toen onder meer vaste vormen aan. Een gedeelte ging en gaat nog steeds als warmte de ruimte in.

De Gentse filosoof Arnold Cornelis heeft dat mij in 1997 op zijn lezing over zijn nieuwste filosofische boek "Logica van het gevoel" zijdelings leren inzien. Zijdelings, omdat de lezing eigenlijk over heel iets anders ging namelijk zelfsturing: de zelfsturende mens. Het boek, dat mij van het begin tot het eind boeide, is een grondslag gebleken voor het hedendaagse onderwijssysteem en opvoedkunde.
In het boek laat hij je als lezer onder meer zien wat ons cultureel erfgoed met ons doet en hoe dat cultureel erfgoed een leermeester is van ons allen, zowel ten goede als ten kwade. Het leert ook de beperking van ons denken inzien.

Maar ik dwaal af, wij zijn energie en we geven die energie door aan anderen of onttrekken energie. Dat laatste is een vorm van negatieve energie. Dat voel je doordat je dan soms helemaal leeg getrokken wordt door de ander, je wordt er moe van.
Zo zijn wij, of je het wil of niet, allemaal door de energie met elkaar verbonden en beïnvloeden we, hoe beperkt die invloed ook is, alles en iedereen. Veel meditatievormen zijn daarop gebaseerd.

Invloed, ook een vorm van energie, gaat niet verloren. Nogmaals je voelt het, een bepaalde ruimte heeft sfeer of niet, een positieve of negatieve spanning of je voelt geen spanning. De ruimte is in balans.
Als we nu met ons allen onze energie positief inzetten, voor medemens, dier en planten, voor de gehele natuur zeg maar, komt het wel goed.
De natuur, ook dus een vorm van energie, regelt, als vanzelf, alles. De natuur zoekt zijn eigen evenwicht.
En als we dus de energie negatief inzetten wordt het hel en verdoemenis op deze aarde.
Ook daar ben ik van overtuigd...


Hendrik

-----//-----


naar boven



Protocol, algoritme en grapefruitsap


Wat hebben deze woorden met elkaar gemeen?
Eigenlijk moet er nog een vierde en vijfde bij: gezondheidszorg en overheid.

Het is namelijk zo dat wij allen worden behandeld volgens protocollen of door algoritmes. Het zijn ongeschreven 'wetten' waar ik nogal sceptisch, in ieder geval kritisch, tegenover sta. Want door die protocollen en door algoritmes worden groepen mensen behandeld niet als nummer maar volgens het 'statistisch gemiddelde’.

Ik zal het toelichten met een voorbeeld:

Nadat ik jaren geleden een herseninfarct kreeg werd mij volgens het toen geldende standaard protocol preventief 40 mg simvastatine voorgeschreven om het cholesterolgehalte naar beneden te brengen. Voor 'gezonde mensen' geldt 20 mg, maar voor mijn groep, de mensen die een herseninfarct hebben gehad, dus het dubbele.

Na een paar jaar ben ik gestopt vanwege de bijwerkingen vond ik dat ik kon stoppen want ik had het middel preventief, voor de zekerheid, voorgeschreven gekregen.
De bijwerkingen waren dat mijn geur en smaak veranderde en dat ik pijn kreeg in mijn gewrichten. Nadat ik gestopt was werd naar verloop van tijd m'n smaak hersteld en de gewrichtspijn verdween ook.
Vervolgens hield mijn cholesterolgehalte door mijn voeding aan te passen op peil.

Jaren later werd bekend dat grapefruitsap in samenhang met simvastatine beslist ontraden moet worden. Grapefruitsap versterkt de bijwerkingen van statines tot wel honderd keer! Die versterking van bijwerkingen door grapefruitsap geldt overigens ook in combinatie van tal van andere medicijnen. En ik ben nog wel een grapefruitliefhebber....

Twee jaar terug was mijn cholesterol volgens de verpleegkundige echt te hoog en zij rade mij te sterkste de simvastatine aan, en wel 40 mg. Om een lang verhaal kort te maken ging ik akkoord met het gebruik van simvastatine maar wel met de lagere dosis van 20 mg. En wat bleek, de lage dosis was ruim voldoende om mijn cholesterol terug te brengen en ik heb geen bijwerkingen (voor zover ik weet). De hoge dosering van 40mg bleek dus in mijn geval totaal overbodig...

Kort gezegd, protocollen worden in de medische zorg gebruikt voor gelijksoortige 'gevallen'. En hier gaat het een beetje mis, want wat zijn gelijksoortige gevallen? Ieder mens is volgens mij medisch gezien uniek. Met die uniciteit mag wel meer rekening gehouden worden vind ik, en daar komt dan je eigen kennis van jouw eigen lichaam om de hoek kijken.
Ik vind eigenlijk dat die standaard protocollen openbaar moeten worden en voor eenieder in principe toegankelijk moet zijn. En als een arts of gezondheidsmedewerker een protocol gebruikt moet hij of zij dat zeggen zodat jij weet dat het volgens een protocol is en jij jouw mening ook kunt inbrengen.

Hetzelfde verhaal gaat ook op met algoritmes. Een algoritme is een stelsel van regels, logische of wiskundige formules, die kunnen worden uitgevoerd om tot een bepaald resultaat te komen.
Een voorbeeld: Aan de toeslagaffaire ligt een algoritme aan de basis. Met dat bepaalde algoritme werden mensen door de belastingdienst ten onrechte als fraudeurs aangemerkt.

Als er dan toch van een algoritme gebruik wordt gemaakt maak er dan een soort ‘open source’ algoritme van. Dan kan iedere deskundige daar ook commentaar op leveren en wordt het algoritme alleen maar beter. Vervolgens als bijvoorbeeld de belastingdienst een algoritme in een bepaalde zaak gebruikt, en jij voldoet aan dat algoritme van de belastingdienst, dan moeten zij die conclusie eerst aan jou voorleggen zodat jij er eerst voortijdig op kan reageren. Vergelijk een aan bezwaar onderhevige procedure, dat zou hierbij ook moeten gelden.
Alleen op die wijze wordt er een verantwoord, gedegen en transparant systeem gebouwd.


Hendrik

-----//-----


naar boven



Ordenen en chaos


Ik merk dat ik de nijging heb om alles in mijn hoofd en daarbuiten te ordenen. Zo creëer ik bijvoorbeeld allerlei tekstfiles en lijstjes in mijn "Jotterpad" om de zaak maar te ordenen.

Gelijktijdig wil ik echter ook niet ordenen. Ik zal proberen uit te leggen waarom niet.

Men zegt wel dat het niet geordende, de chaos zeg maar, de basis is voor elke vorm van creativiteit.

Maar ik ben ook geïnteresseerd in de ruimte tussen de dingen die bij elkaar die chaos 'veroorzaken'. Daar zit de oneindige stilte, en leegte, de vrijheid en de wijsheid misschien?
En als ik vanuit die stilte, die ruimte naar de chaos kijk voelt het helemaal niet als een chaos, dan kan ik er gewoon naar kijken en vorm ik geen deel meer uit van die chaos, althans zo voelt het. Ik zie dan de chaos ook niet als iets negatiefs maar inderdaad een bron een willekeurige nieuwe creaties, of niet.

Het is net als ik dans en/of me beweeg tussen een grote groep mensen. Ik zie al die mensen en denk dan "o wat druk is het hier" en wil er dan van weg gaan.
Maar concentreer ik me op de ruimte tussen de mensen voel ik meer en meer de lege ruimtes om mij heen, de mogelijkheden om me vrij te bewegen, of niet…

Dus ben ik als mens eigenlijk voor zowel een gecontroleerde als een vrije chaos. Tegenstrijdiger als dat kan het mijns inziens niet...


Hendrik

-----//-----


naar boven



Muziek


Muziek stimuleert mijn fantasie, geeft mij rust, energie, laat mijn gedachte gewoon gaan of legt deze soms geheel stil.

Muziek komt gewoon binnen, via één van mijn zintuigen, het gehoor, en het raakt mij in positieve, neutrale of negatieve zin. Bij het laatste ondervind ik de powerknop van het betreffende muziekapparaat als een geweldige uitvinding.

In ieder geval is het dus zo dat als ik muziek hoor mijn gedachten er gewoon niet tussen komen. Mijn gedachte zijn als het ware ondergeschikt aan de muziek. Ik ervaar muziek daarom als iets puurs.

Dat wetende kan ik muziek positief inzetten bijvoorbeeld als ik een beetje down ben. Dan kan ik de hele tijd me gaan zitten afvragen waarom ik zo down ben maar ik kan ook een leuk dansmuziekje op zetten en helemaal uit m'n dak gaan...

Of ik beluister een van mijn favoriete muziekstukken "Canto Ostinato", van de in 2012 overleden Nederlandse componist Simeon ten Holt. Daarvan zijn diverse 'ligconcerten' uitgevoerd door het pianoduo Sandra & Jeroen van Veen. Uitermate meditatief.
De Canto Ostinato stuurt als het ware mijn gedachten, mijn fantasie, naar het onverwachte.

Ik herkende mij dan ook volledig in wat ik Adelheid Roosen laatst in een televisieprogramma hoorde zeggen over een andere muzikant Joep Beving, die mooie muziekstukken maakt enigszins vergelijkbaar met ten Holt: "Ik vind dat Joep een bedwelmd landschap van noten neerlegt" en vervolgens "ik vind dan wat ik aan het zoeken ben..."


Hendrik

-----//-----


naar boven


Nazaten


Ik woon in een appartement en heb op mijn balkon orchideeën in een pot staan. Niet van die kamerplanten die je tegenwoordig bij elke supermarkt kan kopen, nee, de 'doodgewone' inheemse soort Dactylorhiza maculata ofwel de gevlekte orchis. Heb ze indertijd meeverhuisd van mijn vorige woning waar ik ze in de tuin had staan. De bron waaruit deze mooie plant groeit is een testikel achtige wortel.
De dactylorhiza's hebben, jaja, twee testikels. Het ene jaar groeit de ene testikel uit tot een plant, het andere jaar is de tweede aan de beurt.

Jarenlang heb ik genoten van deze o zo mooie bloemen totdat een zeer strenge vorstperiode een einde maakte aan mijn altijd weer terugkerende geluksmoment: die bloei die zo'n drie tot vier weken duurt.

De Dactylorhiza maculata vermeerdert zich doormiddel van de wortels. Vegetatieve vermeerdering heet dat en ik ben er dankbaar voor. Ik gaf dan soms de extra bolletjes weg aan mijn vrienden. Vervolgens heb ik, na die voor mij verschrikkelijke vorstperiode, op mijn beurt weer bolletjes van een vriendin 'terug' gekregen en nu kan ik toch weer genieten van het jaarlijks 'ritueel' de bloeiende orchis.
Alleen als er een heftige vorstperiode komt zet ik de pot met mijn orchideeën nu wel in de berging ...
Want het zal me toch geen tweede keer gebeuren, in de volle grond kunnen ze wel wat hebben maar in een pot ....

In de tuin van mijn vorige woning had ik ook rietorchissen (Dactylorhiza praetermissa) staan. Die vermeerderen zich middels de minuscule zaadjes van de bloemen. Die kunnen wel kilometers ver door de wind worden meegenomen

Door de vervuiling, bemesting en een te beperkt natuurbeheer waren de orchissen praktisch verdwenen in ons land. Maar de laatste tijd zie je weer langzaam terugkomen dus er is reden tot hoop.

Zo is er een klein natuurgebied dat niet ver ligt van mijn toenmalige woning. Op een gegeven moment las ik het plaatselijk blaadje een stuk over dat natuurgebied. En wat las ik: "De rietorchis is weer terug!"

Zouden dat soms de nazaten zijn van mijn orchideeën? Het zou zo maar eens kunnen.


Hendrik

-----//-----


naar boven

Dactylorhiza maculata


De roeimachine (3)


Ik ben dolgelukkig met mijn roeimachine. Hij staat daar zo maar beschikbaar te zijn in onze woonkamer. Het stoort mij in het geheel niet, hij is mooi van vorm met een essenhouten onderstel, het stimuleert mij alleen maar om hem te gebruiken.

Heb hem nu meer als een halfjaar en ik vind hem nog steeds geweldig. Ik heb een zogenaamde 'waterrower' en heb nu voor het eerst een chloortablet in de watertank gedaan. Dat is tegen de alg en andere vertroebelingen van het water.

Met de watertank regel ik de weerstand tijdens het roeien van het roeiapparaat en heb vier standen van laag naar hoog waar ik uit kan kiezen.
Er zitten twee compartimenten in de watertank namelijk de binnenruimte (het centrum) en de buitenruimte (de buitenkant). Afhankelijk van de stand die ik kies wordt er via een ingenieus systeem tijdens het roeien water verplaatst van de buitenruimte naar de binnenruimte. De weerstand tijdens het roeien wordt nu bepaald door schoepen die zich bevinden in de buitenruimte en het water dat daar nog over is.

Als ik ga roeien zet ik vaak ook muziek aan. Soms zet ik vrolijke salsamuziek op, soms "Radio Gaia". Maar een opzwepende 'jazz' muziekje, zoals "So Flute" van "St Germain", wil ik ook weleens opzetten.
Dan worden er endorfinen aangemaakt en dat beïnvloedt mijn gemoedstoestand in positieve zin. Je zou het kunnen vergelijken met een rondje hardlopen, maar dan wel minstens dertig minuten ...
Maar ik zet eigenlijk nooit de televisie aan, ondanks dat de roeimachine pal voor de 'buis' staat. Dat vind ik toch niet zo prettig. Muziek of gewoon stil is voor mij het beste.

Ik roei nu zo'n zes keer per week, waarvan drie keer gecombineerd met een interval van zes keer twintig seconden, zo snel mogelijk als ik kan, en één minuut op een laag tempo. Bij elkaar zo'n twintig minuten.
En, mijn conditie is in dat halfjaar behoorlijk vooruitgegaan.

Zo, mijn column is weer klaar, ga weer lekker roeien op mijn roeimachine, heerlijk ...


Hendrik

-----//-----


naar boven



De Tijd  


Tik tak, tik tak, tik tak ..
de tijd
het tikt maar door en door,
zachtjes op de achtergrond
sluipt de tijd voorbij,
als zat ik in een tijdmachien
naar de toekomst,
dichtbij of ver weg,
wat zal ze nog meer brengen
liefde, geborgenheid, compassie ..
en tijd tikt maar door
zonder begin- of einddatum
zonder middag en avonduur
tik tak, tik tak, tik tak ..
steeds luider lijkt het wel
alsof er niet aan te ontkomen valt
de tijd
in de tijd lost alles op,
van moment naar moment,
zijn er nieuwe kansen,
is er nieuw geluk,
pak ze, want voor je het weet
gaan die pareltjes weer aan je voorbij,
alweer een jaar voorbij
o ja, maar de tijd kent geen grenzen
het omringt je
en de tijd tikt maar door en door
Tik tak, tik tak, tik tak ..
de tijd

Hendrik

-----//-----


naar boven



Het Licht


Aan de horizon wordt het licht
en hoor ik de vogels wakker worden
een heerlijk blij getjilp
en ik voel de zon op mijn huid tintelen
een goddelijk gevoel overmeesterd mij
en plots wordt ik mij bewust
van een licht gezoem dat
meer en meer op de voorgrond treedt
als ware het een gesmeerde machine
die niet meer te stoppen is
als een eeuwig durende verkeerstroom
die de stad en mij omsluit
me schijnbaar gevangen houd
in deze cirkel van het bestaan
met tal van onheilspellende
maar ook onwaarschijnlijke mooie dingen
zoals het licht dat me tegemoet komt
en het licht dat vanuit mijn hart
mijn hele lichaam vult,
als ware het een gloeiende bal
die als maar roder en groter wordt
en zich van top tot teen
in mij beweegt
en mij de warmte en
de broodnodige energie geeft
voor de volgende dag
die nu langzaam aanbreekt
met al zijn glorie,
met al zijn pracht.

Hendrik

-----//-----


naar boven



Schapengedrag


Soms betrap ik mijzelf op 'schapengedrag'. Onnadenkend hetzelfde doen als zovelen anderen doen. We zien het vaak als mensen massaal vluchten voor iets en/of in paniek raken of in een soort van massa hysterie geraken. Maar ook in kleine dingen zoals in koopgedrag meen ik dat gedrag te herkennen.

Onnadenkend is een kenmerk van het eerdergenoemde 'schapengedrag'. Maar ook een blindelings, kritiekloos vertrouwen op wat anderen doen of menen.

De krant NRC, die op 1 oktober 1970 uit een fusie van het Algemeen Handelsblad en de Nieuwe Rotterdams(ch)e Courant is ontstaan, gaf in een commentaar op haar beginselen, ik citeer, "... maar we hebben deze eeuw gezien – en zien nog steeds – tot welke waanzin de mens als onderdeel van een collectiviteit kan komen. Daarom geldt ons wantrouwen in beginsel iedere collectiviteit: hetzij staat, partij of voetbalclub."
Over ‘schapengedrag’ gesproken, ook hierbij dus …

Niet weten, of niet willen weten en angst spelen daarbij ook een grote rol denk ik. Misschien is angst wel de grootste. En angst is een slechte raadgever hoor ik dan vaak zeggen.
Het stilstaan bij die angst kan echter veel opleveren aan kennis over jezelf en de situatie waarin je verkeerd, de context.
Terwijl als je er niet bij stilstaat en die angst probeert weg te drukken, door bijvoorbeeld ergens anders aan te denken of te gaan vluchten, wordt die angst vaak uiteindelijk alleen maar erger.

Waar ben ik bang voor, is het echt, wil ik en kan ik daar wat aan veranderen, of wil ik weggaan en zo de situatie ontvluchten?
Of zal ik de context, de situatie toch maar eerst accepteren, als een gegeven?

En dat laatste, de situatie toch maar in eerste instantie accepteren als een gegeven, geeft mij om te beginnen meer ruimte en rust in mijn hoofd en daarmee mijn lichaam.
Het is wat het is, is een goed uitgangspunt heb ik ervaren. Juist dat geeft ook de stevigheid, een soort fundament waarop je weer (verder) kunt bouwen en vertrouwen!


Hendrik

-----//-----

naar boven


Programmeren


Oké, je wilt straks een computer of telefoon of wat dan ook kunnen programmeren, een 'app' maken. Dan zul je een programmeertaal moeten leren, maar waar te beginnen?

De computer, of je 'slimme meter' aan de muur, ja zelfs een robot, en een algoritme, is op zichzelf een dom ding. Allen zijn door mensen bedacht, gemaakt en/of samengesteld. De computer en de robot maakt bijna nooit fouten uit zichzelf. Dat zijn veelal de mensen die hem geprogrammeerd hebben en/of die de hardware, waar het programma op 'draait', gemaakt hebben. Maar goed, je wilt ooit ook zo'n ding kunnen programmeren...

Maar hoe te beginnen, hoe ben ik zelf ooit begonnen? Hoe heb ik dat allemaal geleerd? Het antwoord is simpel: door in beginsel veel te proberen door middel van 'trial and error', of meer dramatisch, vallen en opstaan ...

Bij elke programmeertaal of het nu ging om  "Basic",  "DOS",  "C",  "Fortran", "DataFlex",  "HTML" of  "Microsoft VBA",  maakte ik eerst een programmaatje dat iets op het beeldscherm afdrukt.
Dat programmaatje bevat elementen die, als je verder gaat, je veel zult gebruiken.

Een voorbeeld van zo'n programmatje zal ik je hieronder geven.
Heb je een Windows of een oude DOS computer, maakt niet uit welke versie, dan kun je direct aan de slag...

Windows is aanvankelijk gebouwd rondom een zogenaamde DOS-schil, waarmee je jouw eerste simpele programmaatje kunt bouwen!
Een programma is niet meer als een bestand met instructies. Een bestand, in het Engels 'file', is een soort van elektronisch, of meer specifiek, een digitaal kladblok.

Klik met de rechtermuistoets op een lege plek op het bureaublad en kies de optie "Nieuw". Verander de volledige naam "Nieuw tekstdocument.txt", dus inclusief de extensie ".txt" in de naam "job.bat".

Je krijgt nu een waarschuwingsboodschap dat als je de extensie wijzigt het bestand mogelijk onbruikbaar wordt. Kies "Ja",  je wilt immers de extensie wijzigen.
De extensie ".bat" 'verteld' de computer dat het hier om een batchbestand met programma-instructies gaat.

Klik nu met de rechtermuistoets op "job.bat" en kies de optie "Bewerken".

Als je het kladblok geopend hebt toets je de eerste regel van jouw programma exact in zoals het hieronder is beschreven en druk je daarna op de toets 'Enter':

@echo off

Het eerste teken '@' van deze bovenstaande regel zorgt ervoor dat deze instructie zelf straks niet als tekst op jouw scherm verschijnt. De "echo off" instructie zorgt ervoor dat ook de vervolginstructies niet op het beeldscherm verschijnen. We willen alleen het resultaat zien ...

De volgende regel (let op de punt aan het eind) drukt een lege regel af op het beeldscherm. Druk na de ingevoerde tekst weer op "Enter":

echo.

De derde regel drukt straks de tekst "Hello world" op het beeldscherm af.
Dus voeren we de derde regel in en geven daarna weer een "Enter":
(Met de "Enter" toets geef je in kladblok aan dat je een nieuwe regel wilt invoeren.)

echo Hello world!

De volgende regel print weer een lege regel op het scherm:

echo.

De nu volgende instructieregel zorgt ervoor dat het programma tijdelijk stopt totdat u, als gebruiker van het programma, een willekeurige toets aanslaat.
Het commando "pause" drukt daartoe een boodschap op het beeldscherm af:

pause

En het laatste commando tenslotte beëindigt het programma:

exit


Het bestand met instructies ziet er nu, als het goed is, als volgt uit:

@echo off
echo.
echo Hello world!
echo.
pause
exit


Nu moet je de zojuist getypte instructies in het bestand "job.bat" opslaan.
Kies in de menubalk voor "Bestand / Afsluiten" en daarna voor "Opslaan".
En voilà, het eerste programma is klaar voor gebruik!

Klik nu tenslotte tweemaal met je linker muisknop op "job.bat" op jouw bureaublad, en zie wat er gebeurt.  Jouw eerste programma ...


Hendrik

-----//-----

naar boven


Ons denken


Ik zag een keer een markant optreden, of misschien beter een performance, van een gezelschap in het kader van het Amsterdam Fringe Festival. Het begon op het terrein van de Westergasfabriek. Wij, het publiek, wandelden gezamenlijk het terrein af naar een speelterrein voor kinderen in een nabijgelegen woonwijk. Daar was ook het gezelschap, en vond het uiteindelijke optreden plaats. De speelobjecten werden ingezet als decor.

Het ging over ons denken, of eigenlijk meer, over onze hersenen. Het was een zeer boeiende uitleg, een 'college' met allerlei metaforen, hoe het hele waarneem/denkproces in onze hersenen geschiedt.

Wat ik me ervan kan herinneren is dat het in het kort neer komt op het volgende:
De hersenen maken verbindingen tussen feiten en ervaringen die we horen, zien, ruiken of voelen, welke de hersens tegelijkertijd opslaan in ons geheugen. Zo wordt in de loop der tijd als het ware een enorme persoonlijke relationele 'database' in ons gevormd. Dat kunnen wij allemaal bij ons zelf vaststellen.

Gelijktijdig 'beraadslagen' onze hersenen al hetgeen wij inmiddels al opgeslagen hebben in ons geheugen. Alles wat wij doen of bedenken wordt voor je het weet doordrenkt met wat wij in het verleden in ons geheugen hebben opgeslagen. Het vormt als het ware ons persoonlijk decor ...  
Tot zover het optreden.

Probeer nu eens voor te stellen dat je op een te hoge stoel zit, of ga daadwerkelijk op een stoel zitten, en beweeg dan jouw linker- of rechterbeen bewust heen en weer.
Dan laat je het been los en laat hem langzaam uitschommelen terwijl je nog steeds de beweging van het been bewust waarneemt, meer niet.

Vervolgens probeer je jouw hersenen voor te stellen als ware het een ledemaat van jou, zoals het eerdergenoemde been.
Het is misschien lastig, maar probeer het eens, neem vooral je tijd.

Dan kun je misschien ook je hersenen als het ware 'inschakelen' en bewust (actief) gaan denken of niet.
Je kunt dan ook jouw gedachten, die er overigens bijna altijd zijn, loslaten, net als je been, en de ‘beweging’ van jouw gedachten gewoon waarnemen.
Je ziet de gedachten komen en gaan maar ‘grijpt’ ze niet vast en stopt ze niet weg, Je doet er dus niks mee...

Welnu, je gedachten slechts waarnemen, is dat niet geweldig?

Hendrik

-----//-----

naar boven


De roeimachine (2)


Het gaat goed met het roeien op mijn roeimachine.
Elke dag roei ik ongeveer tien minuten en dat moeten er uiteindelijk zo'n dertig worden, vind ik. En dan wil ik ook nog weer een ware intervaltraining doen.

Dat laatste heb ik een tijdlang al hardlopend gedaan Acht keer twintig seconden zo hard mogelijk hardlopen met tussen door één minuut rustig aan wandelen.
Dat deed ik drie keer per week en het was voldoende om in conditie te blijven.

Maar ik kreeg op een gegeven moment een knieblessure dus daardoor hield het hardlopen voor mij op. Vandaar dat ik mijzelf een top roeimachine heb gegeven.
En het mooie van roeien met een roeimachine is ook nog een keer zo dat ik alle spieren train!

Helaas zit er geen intervaltraining op de display van mijn roeimachine. Wel wordt het tempo aangegeven, de tijd dat je roeit, de afgelegde afstand, de hartslag kan worden aangegeven, het aantal calorieën die ik verbrand, maar een instelbare intervaltraining, dat dan weer niet.

Dus heb ik voor die intervaltraining een macro voor Excel geschreven. Dan hoef ik niet op de tijd(en) te letten en kan ik mij puur op het roeien concentreren.
Bij het "Tataa" geluid begint dan het snelle tempo en bij de "Duub" het langzame tempo...


Hendrik

-----//-----



naar boven


De roeimachine


Vandaag komt dan eindelijk mijn roeimachine.
Maanden heb ik moeten wachten op dat ding en nou is het zover. Mijn redder in nood.
Heb een zogenaamde waterroeier gekocht. Dan doe je jouw ogen dicht en dan waan je je zomaar op een riviertje ...

Ik ga hem in de woonkamer plaatsen, tegenover de televisie. Kan ik aan de hand van een YouTube filmpje zien hoe ik me moet houden tijdens het roeien:
roeitrainer
Handen aan de grip, rug recht, schuin naar voren, armen horizontaal en dan de benen strekken totdat vervolgens mijn rug schuin naar achteren staat, zo'n 100 graden t.o.v. de grond wel te verstaan (niet meer!), en daarna mijn handen naar mijn borst toe trekken, en dat zodanig dat mijn onderarmen horizontaal staan. Vervolgens vooral rustig aan weer terug en daarna de hele cyclus herhalen, en herhalen enz.,
en dat is alles!

En dat allemaal relaxed, thuis voor de buis!


Hendrik

-----//-----



naar boven


freedom.nl


Het was bijna ondenkbaar dat er een nieuwe internetprovider bij zou komen.
Toch lukte het dankzij een crowdfundactie waarmee maar liefst twee en een half miljoen euro opgehaald werd.

freedom.nl is ontstaan omdat XS4ALL niet mocht blijven wat het was, een provider waar je als klant nog gehoord werd. freedom.nl neemt het stokje over van XS4ALL.
En freedom.nl doet meer als dat, het zet de privacy van de klanten zeer hoog in het vaandel ...

Ook heeft de organisatie het "contract for the Web" ondertekend, een initiatief dat is ontstaan mede door Tim Berners-Lee die het World Wide Web heeft uitgevonden en een nieuw internet voor ogen heeft.
Zie ook het artikel "One Small Step for the Web..." over de motivaties van Tim Berners-Lee.

Email adressen, waarin de naam van jouw provider staat vermeld, behoort tot het verleden bij freedom.nl. Zo krijg je een zelf te kiezen domeinnaam of kun je een eigen, bestaande, domeinnaam koppelen aan freedom.nl. Je krijgt daarbij standaard 4 emailboxen (en dat worden er 5) met maar liefst een totaal van 25Gb opslag!

Daarmede komt in ieder geval een einde aan de klantenbindingsstrategie via emailadressen van de bestaande providers ...


Hendrik

-----//-----



naar boven



Lancering website


Vandaag is de dag dat ik mijn website lanceer in de 'space'. Dit is tevens mijn eerste column. Zo'n honderd plus uren heb ik aan het maken van deze website besteed. Het lijkt enorm veel maar als je zo aan het creëren van iets nieuws bent gaat de tijd snel, te snel eigenlijk.

De site heb ik gebouwd zonder gebruik te maken van WordPress of iets dergelijks, dankzij het zoeken en vinden van HTML-info op internet zoals op de web-ontwikkelsite "www.w3schools.com" en het doen van veel "trial and error".

Menno Schoone, de creator van de website SchoonePC, is een van mijn inspirators tot het maken van deze site.
Wat hij gepresteerd heeft, ondanks hetgeen hem is overkomen, vind ik ronduit geweldig. Zijn uitgave "De computerbijbel voor Windows 10" is echt een aanrader voor een ieder die meer van Windows wil weten.
Verder heeft ook de ontstaansgeschiedenis van de internetprovider "freedom.nl" mij geïnspireerd. Hierover later meer ...

'wwwspace.nl' gaat over van alles en nog wat en dat stuur ik hiermede de open digitale ruimte in, naar jou ...
Ik wil de door mij opgedane ervaringen, gedachten en creaties met jou delen zodat jij, of ieder ander, daar mogelijk geïnspireerd door kan raken.


Hendrik

-----//-----



naar boven


Ⓒ Hendrik, 2020-